Tek başına geliştirici olmak hızlı öğrenmeyi sağlar ancak uzun vadede geri bildirim eksikliği, teknik kör noktalar ve kalite riskleri oluşturabilir. Bu yazıda tek geliştirici olmanın avantajlarını, risklerini ve bu riskleri azaltmanın yollarını gerçek proje örnekleriyle ele alıyoruz.
Bir projede tek geliştirici olmak kariyerin farklı dönemlerinde birçok kişinin deneyimlediği bir durumdur. Özellikle startup ortamlarında, küçük ekiplerde ya da ürünün erken aşamalarında bu oldukça yaygındır. Dışarıdan bakıldığında bu durum çoğu zaman avantajlı görünür. Tüm teknik kararları sen verirsin, süreçler hızlı ilerler ve teknik olarak çok geniş bir alanda deneyim kazanırsın.
Gerçekten de tek geliştirici olmak kısa vadede oldukça öğreticidir. Ancak uzun vadede fark edilmesi zor olan bazı riskleri de beraberinde getirir. En önemlisi ise geri bildirim eksikliğidir. Çünkü yazılım geliştirme sadece kod yazmak değil, aynı zamanda fikir alışverişi, tartışma ve farklı bakış açılarıyla olgunlaşan bir süreçtir.
Tek başına çalıştığında bu süreç doğal olarak ortadan kalkar.
Tek geliştirici olduğunda tüm sorumluluk senin üzerindedir. Frontend geliştirmeden backend mimarisine, performans optimizasyonundan deploy süreçlerine kadar her konuda karar vermek zorunda kalırsın. Bu da doğal olarak seni hızlı öğrenmeye zorlar.
Örneğin küçük bir projede tek geliştirici olduğunu düşünelim. Backend API tasarımını sen yaparsın, frontend state yönetimini sen belirlersin, performans problemleri çıktığında çözümü yine sen bulursun. Bu süreçte istemeden de olsa mimari kararlar almak zorunda kalırsın.
Bu durum özellikle kariyerin erken dönemlerinde oldukça değerlidir. Çünkü birçok farklı alanda deneyim kazanırsın ve sistemin bütününü görmeye başlarsın. Sadece kod yazan değil, ürün düşünen bir geliştirici olmaya doğru ilerlersin.
Ancak bu hızlı gelişimin yanında görünmeyen bir problem oluşmaya başlar.
Tek geliştirici olduğunda en büyük eksiklik geri bildirimdir. Yazdığın kodu gözden geçiren biri yoktur. Mimari kararlarını tartışabileceğin bir ekip arkadaşı yoktur. Bu durumda yazdığın kodu kendi bakış açınla değerlendirmeye başlarsın.
Bu durum fark edilmeden teknik kör noktalar oluşturur.
Örneğin bir projede state management için Context API kullandığını düşünelim. Proje büyüdükçe performans problemleri yaşamaya başlarsın. Eğer ekipte deneyimli bir geliştirici olsaydı, belki erken aşamada bu karar tartışılır ve farklı bir yaklaşım seçilebilirdi.
Ama tek geliştirici olduğunda bu kararlar sorgulanmadan devam eder.
Bir başka örnek de klasör yapısı olabilir. Projenin başında basit bir yapı yeterli görünür. Ancak proje büyüdükçe bu yapı karmaşık hale gelir. Ekip ortamında bu durum genellikle erken fark edilir ve refactor yapılır. Tek geliştirici olduğunda ise bu değişiklik genellikle çok geç yapılır.
Bu da teknik borcun zamanla büyümesine neden olur.
Code review sadece hata bulmak için yapılan bir süreç değildir. Aynı zamanda ekip içinde bilgi paylaşımını artırır, mimari tutarlılığı sağlar ve kod kalitesini yükseltir.
Örneğin bir fonksiyonu aşağıdaki gibi yazdığını düşünelim:
Kod çalışır. Ancak ekip ortamında biri şu yorumu yapabilir:
"Bu işlemi ayrı fonksiyonlara bölsek daha okunabilir olmaz mı?"
Ya da başka biri performans açısından farklı bir öneri sunabilir.
Tek geliştirici olduğunda bu tür iyileştirmeler çoğu zaman gerçekleşmez. Çünkü kod çalışıyorsa yeterli görülür.
Bu durum uzun vadede kod kalitesinin yavaş yavaş düşmesine neden olur.
İyi ekiplerde teknik tartışmalar oldukça değerlidir. Bu tartışmalar genellikle küçük konular üzerinden başlar ama geliştiricinin bakış açısını ciddi şekilde geliştirir.
Örneğin şöyle bir tartışma olabilir:
"Bu component reusable mı olmalı yoksa sayfaya özel mi?"
"Burada memoization gerekli mi?"
"Bu logic custom hook olmalı mı?"
Bu tür tartışmalar sadece kodu değil geliştiriciyi de geliştirir. Çünkü farklı bakış açılarıyla düşünmeye başlarsın.
Tek başına çalışırken bu tartışmalar ortadan kalkar. Bu da zamanla aynı çözümleri tekrar etmeye başlamana neden olabilir.
Tek geliştirici olduğunda zamanla kendi konfor alanını oluşturmaya başlarsın. Belirli bir klasör yapısı, belirli bir mimari yaklaşım, belirli bir state yönetimi alışkanlığı…
Yeni bir geliştirici projeye girdiğinde bu kararları sorgulayabilir. Ancak tek geliştirici olduğunda bu sorgulama gerçekleşmez.
Bu da teknik gelişimi yavaşlatabilir.
Tek geliştirici olsan bile geri bildirim almanın yolları vardır. Açık kaynak projelere katkı yapmak, teknik yazılar paylaşmak, topluluklarla iletişim kurmak bu konuda oldukça faydalıdır.
Örneğin teknik bir yazı paylaştığında farklı geliştiricilerden yorum alabilirsin. Bu yorumlar bazen ekip içi code review kadar değerli olabilir.
Ayrıca açık kaynak projelerde pull request açmak da oldukça öğreticidir. Çünkü farklı geliştiriciler kodunu inceleyip geri bildirim verir.
Bu tür etkileşimler teknik kör noktaları azaltır ve gelişimini sürdürülebilir hale getirir.
Tek başına geliştirici olmak kısa vadede hızlı gelişim sağlar. Ancak uzun vadede geri bildirim eksikliği teknik kör noktalar oluşturabilir. Yazılım geliştirme bireysel bir iş gibi görünse de aslında ekip çalışmasıyla gelişen bir süreçtir.
İyi geliştiriciler sadece kod yazarak değil, farklı bakış açılarıyla gelişir. Bu nedenle tek başına çalışıyor olsan bile geri bildirim alabileceğin ortamlar oluşturmak önemlidir.
Çünkü iyi kod çoğu zaman tek kişinin değil, farklı bakış açılarının ürünüdür.
